WK Obedience FMBB 2011

Door geselecteerd te zijn voor het Nederlandse Kampioenschap G&G-3 2010 had Arja Noordhoek zich met haar Groenendaeler pE Devlin Marajuyo eveneens gekwalificeerd voor deelname aan het FMBB World Championship Obedience for Belgian Shepherd Dogs 2011.
Was het vorig jaar nog Miranda van der Zalm met Jesmar Jarrèll Marajuyo als enige vertegenwoordiging van de NVBH, nu was het de beurt aan Arja met Devlin om Nederland als enige combinatie te vertegenwoordigen. En evenals in 2010 mocht ondergetekende namens de G&G-commissie van de NVBH als coach fungeren.

FMBB

De letters FMBB zijn de afkorting van Fédération Mondiale du Berger Belge, wat niet anders betekent dan Wereld Federatie van de Belgische Herdershond. Aan dit Wereld Kampioenschap kan dan ook alleen worden deelgenomen door mensen met hun Belgische Herdershond, die waar ter wereld dan ook, lid zijn van een Vereniging voor Belgische Herdershonden, die op hun beurt weer lid zijn van de FMBB.
Dit WK omvatte de volgende takken van hondensport: I.P.O., Mondioring, Agility, Obedience en Show, zodat er voor elk wat wils was.

Als locatie voor dit Wereld Kampioenschap was gekozen voor het sportcomplex te Nieuwpoort in België, dus voor Nederlandse begrippen “lekker dichtbij”. Op dit terrein was het mogelijk alle disciplines onder (g)één dak te houden, dus een verbetering ten opzichte van vorig jaar, waar zelfs nog een drukke verkeersweg moest worden overgestoken om bij de andere disciplines te kunnen kijken.

Hoewel er al vroeg in het jaar contact met de coach van het Agilityteam werd gezocht om een poging te ondernemen dit jaar een gezamenlijke slaapgelegenheid proberen te vinden, bleek dat we hier al te laat mee waren. Dus werd er gezocht naar een accommodatie voor ons eigen clubje. Die gelegenheid werd op een afstand van slechts 4,4 km van het sportcomplex gevonden in de vorm van een stacaravan voor 4 personen.

Woensdag

Het totale evenement zou 5 dagen in beslag nemen en wel de eerste 5 dagen van juni, zodat wij op woensdagochtend 1 juni vlak voor de grens met België verzamelde voor een gezamenlijke bak koffie met gebak. Onder wij dient men dan deelneemster Arja Noordhoek, haar echtgenoot Bram Visser, supporter Raymond Hogenhout en diens vader de coach te verstaan. Verder werden we vergezeld van de Groenendaelers Kirby en Devlin Marajuyo.
Mede dankzij TomTom verliep de heenreis best voorspoedig, zodat we eerst even naar het evenemententerrein konden gaan voor een eerste verkenning, het opzetten van een tentje vlak bij de Obedience-ring en het ophalen van de benodigde papieren. Ook moets de sleutel van de stacaravan nog worden opgehaald.
Helaas waren de trainingspakken voor het Agility- en Obedience-team pas vlak voor de openingsceremonie beschikbaar, zodat er terecht werd geklaagd dat dit veel te laat was om zich nog op tijd te kunnen verkleden.

De openingsceremonie begon om 17:00 uur en bestond uit een optocht door de stad, nadat alle deelnemende landen op volgorde waren opgesteld. Daar zowel de IPO, de Agility en de Obedience een vlag hadden meegenomen, werd aan mij gevraagd onze vlag niet mee te nemen en voorop met het landenbord naast de vlagdrager van de IPO te lopen. De vlagdrager van de Agility liep achteraan de groep.
De optocht eindigde op het plein in de stad, waar elk land voor hun eigen vlag werd opgesteld. Daar moesten we het welkomstwoord van de burgemeester en de voorzitter van de FMBB in diverse talen aanhoren. Daarna werden de lotingen voor de IPO en de Mondioring gehouden en konden de overige deelnemers teruglopen naar het sportcomplex. Toen was het inmiddels zo laat, dat we maar een restaurantje gingen zoeken voor het versterken van de inwendige mens.

Donderdag

Donderdagochtend waren we op tijd op het terrein voor het loten van de volgorde van de deelnemers op de eerste wedstrijddag. Arja mocht zelf trekken en trok nummer 5, wat ons niet ongunstig leek. Na de vergadering van de FMBB Commissie Obedience en van de keurmeesters werd de vergadering van de teamleiders gehouden. Tijdens deze bijeenkomst werd er tekst en uitleg gegeven over het verloop en de oefeningen en konden er vragen worden gesteld. Ook werd het (verrassings)loopprogramma voor de tweede wedstrijddag bekend gemaakt. Het loopprogramma voor de eerste wedstrijddag was immers al bekend en tot in de treure al beoefend. Tevens werd er verteld dat het de bedoeling is om vanaf volgend jaar ook een WK voor de categorieën Obedience-1 en -2 te houden, waarbij het maximaal aantal deelnemers per categorie per land op 6 zal worden gesteld. Dit opent perspectief voor ons en we moeten de selectieprocedure hiervoor dus aanpassen.
Na deze bijeenkomst was er mooi even gelegenheid om alvast langs de veterinaire keuring te gaan. Aldaar werd zowel het vaccinatieboekje als Devlin aan een onderzoek onderworpen. Gelukkig bleek Devlin nog niet loops te zijn, zodat we daar geen problemen mee hoefden te verwachten.

Om 13:00 uur werd het programma getest met de witte hond, die in dit geval een zwarte Groenendaeler bleek te zijn. Hierna begonnen de individuele trainingen van de deelnemers per land, waarbij elke deelnemer 6 minuten kreeg. Vanuit de meegebrachte stoeltjes naast het veld konden we precies de mededeelnemers zien trainen en hun probleempjes waarnemen. Toen Arja met Devlin aan de beurt was werd zij geholpen door het plaatsen van haar target in het vak, het verplaatsen van een pylon, het neerleggen van de blokken voor het richting-apport en het verdraaien van de standaard voor het appèl op afstand, hoewel dat laatste niet helemaal naar wens verliep.

Uiteraard was er ook gelegenheid regelmatig even bij de andere disciplines te kijken. Nederland was tenslotte ook vertegenwoordigd bij de IPO en de Agility. Raymond was ook regelmatig te vinden bij de Mondioring, waarvan categorie 1 deze dag op het programma stond.
Die avond hebben we lekker gegeten en hebben we het niet te laat gemaakt, want de volgende dag moesten we weer vroeg op.

Foto's I.P.O.

Foto's Agility

Vrijdag

Die volgende dag was de vrijdag, de eerste wedstrijddag voor de Obedience. De keurmeesters waren de heren Joël Vanlerberghe uit België en Michel Boisseau uit Frankrijk. De steward, mevrouw Chantal Arnould uit België werd geassisteerd door de heer Didier Debond uit België en mevrouw Alexandra Finke uit Duitsland, die echter niet hielp op momenten dat er een Duitse deelnemer liep, daar zij tevens captain van het Duitse team was.
De wedstrijd begon met de gezamenlijke blijfoefeningen in groepen van 6 deelnemers. Daar Arja met Devlin startnummer 5 had, moest zij in de eerste groep meedoen. Baasje Bram zou het hele programma filmen en had zich op een strategische plaats buiten de ring opgesteld. Het blijven zitten in de groep gedurende 2 minuten met het vrouwtje uit zicht werd voor Devlin echter het blijven staan gedurende bijna 2 minuten. Ook de oefening afliggen in de groep gedurende 4 minuten met het vrouwtje uit zicht werd voor Devlin weer een oefening staan, maar dan bijna 2 keer zo lang. De kop was eraf, maar dan wel met 2 nullen van beide keurmeesters.
Er werd met spanning gekeken naar het programma van de nummers 1 tot en met 4, want wellicht kon men daar nog iets van opsteken. Zo werd gekeken welke volgorde er werd aangehouden bij de houdingen tijdens het volgen. Dit bleek dus sta, zit en af te zijn. Het loopprogramma was best pittig. Voor het apporteren mochten de deelnemers kiezen welke blokken ze wilden gebruiken en voor het apporteren met richting werd geloot links of rechts.
Toen Arja de ring in moest heb ik alleen de tennisbal overgenomen en haar gezegd het hoofd omhoog te houden, om haar niet uit de concentratie te halen. Het volgen werd door de keurmeesters beloond met een nul en een 5, de houdingen met een 7 en een 5, waarbij wel gezegd moet worden dat Arja strakker langs de hond terugliep dan de meeste andere deelnemers. Het voorroepen met sta en af werd een nul en een 5, het vaksturen een 5 en een 6, maar het richting-apport tweemaal een nul, waarbij het wellicht van invloed is geweest dat baasje Bram zich had verkast naar een andere locatie. Het metaal-apport werd beloond met een 6,5 en een 5, het sorteren met een 7 en een 6, wat ik zelf wel wat laag vond. Helaas ging de laatste oefening ook niet naar wens, zodat ook hiermee geen punten werden verdiend. Het gemiddelde aantal punten kwam hiermee slechts op 94,25 punten, wat wel een tegenvaller was. Dankzij het mooie weer kon de sportieve stemming toch niet kapot.
Er waren best leuke combinaties te zien, maar ook situaties, die we niet begrepen. Zo sprong er tijdens het vaksturen een flitsende Mechelaar via een dranghek de ring uit, zonder diskwalificatie op te lopen. De Fransman met een Tervuerense, die als laatste van de ochtend liep, liet een prachtig stukje volgwerk zien, waar menigeen jaloers op zou worden. Hoewel de Tsjechische deelneemster met de blijfoefeningen mooie punten had, werden alle volgende oefeningen met een nul afgesloten. Het bleek dat de hond, een Tervuerense teef, een traumatisch auto-ongeluk had meegemaakt.
Ook bij de IPO en Agility waren spannende momenten te beleven. Ongetwijfeld zullen deze disciplines daar zelf ook wel verslag van doen. Zelfs bij de Mondioring waren veel leuke momenten te beleven. Aangezien dit voor ons nog vrij nieuwe programma’s zijn, viel hier veel te leren. Jammer dat Nederland dit jaar niet in deze tak van hondensport vertegenwoordigd was.
Lovenswaardig was wel het feit dat Mark Wisman als bestuurslid van de NVBH met zijn ouders (en honden) de Nederlandse deelnemers een hart onder de riem kwamen steken. Ze zijn bij elke discipline gesignaleerd.
Na het parcours van de laatste deelnemer werd de loting voor de volgende dag gehouden. Helaas viel deze voor Arja en Devlin niet zo plezierig uit. Arja trok nummer 18 en zou dus als laatste aan de beurt zijn.
Die avond hebben we met de hele groep van een gezellige en smakelijke maaltijd genoten.

Foto's Obedience

Zaterdag

Op zaterdag werd de tweede Obedience wedstrijd gehouden. Voor Arja en Devlin een nieuwe dag met nieuwe kansen. Deze dag moesten Arja en Devlin in de laatste groep van 6 de blijfoefeningen uitvoeren. Helaas verliepen deze weer niet naar wens. De zitoefening werd weer staand afgelegd en de afoefening leek voor Arja goed verlopen te zijn, maar zij kon niet zien dat Devlin vlak nadat Arja uit zicht was ging staan en vlak voor ze weer terug naar de hond mocht weer netjes ging liggen, zodat het er volgens Arja prima uitzag. Helaas werden beide oefeningen weer met een nul beoordeeld. Het volgprogramma was verschillend van de vorige dag, maar best lastig te noemen. Beide keurmeesters gaven hiervoor de minimale 5 punten. Zo ook voor de houdingen tijdens het volgen, die nu in de volgorde zit, af en sta moesten worden uitgevoerd. Het voorroepen met afstoppen leverde geen punten op, maar het vaksturen werd daarentegen met een 7 en een 8 beloond. Helaas werd met het richting-apport weer geen punten behaald, maar het metaal-apport leverde een 5 en een 5,5 op. Met sorteren werd een 5 en een 7 verdiend en de laatste oefening, het appèl op afstand leverde nog een 5 en een 6 op, zodat de totale score van die dag op 115,75 kwam. Dit was in ieder geval beter dan het resultaat van de eerste dag, maar Arja was niet geheel tevreden.
Sneu, maar begrijpelijk was het afzien van verdere deelname door de Tsjechische deelneemster. Knap was het van de Franse deelnemers, die allen deze laatste dag meer punten dan de eerste dag hadden behaald. Dat de moeilijkheidsgraad van deze WK bijzonder hoog is moge blijke uit het feit dat het gedurende deze dagen slechts één deelnemer was gelukt een score van meer dan 256 punten te behalen. Deze prestatie werd door de Fransman Laurent Lebois geleverd, die deze dag een gemiddelde van 269,75 punten kreeg.

Op deze dag werd op een ander veld eveneens de FMBB World Dog Show gehouden. Ook daar brachten we natuurlijk nog een bezoekje. Er waren mooie honden te bewonderen en een praatje met bekenden uit zowel Nederland als buitenland kon natuurlijk niet vermeden worden.
Ook hadden we nog even tijd om de kraampjes te bezoeken en de nieuwste snufjes voor onze honden te bekijken en zo mogelijk aan te schaffen. En ook deze dag werd besloten en besproken in een restaurantje met een gezamenlijke maaltijd van de hele groep.

Foto's Mondioring en Show

Zondag

Op de laatste dag van het WK had de categorie Obedience weinig anders te doen dan het aanmoedigen van de overige disciplines die nog bezig waren en het bezoeken van de Belgische Speciale, de show van de KUCBH. Pas aan het eind van de middag moesten we weer in trainingspak het veld op en op volgorde van land opstellen voor de toespraken, prijsuitreiking en eindceremonie.

De individuele uitslag van het WK Obedience was als volgt:

Het landenresultaat was:

Dit resultaat was dus niet om over naar huis te sms-en, wat we achteraf gezien toch beter wel hadden kunnen doen om het thuisfront te informeren.

Na de eindceremonie verzamelde ons groepje zich in drie auto’s om aan de thuisreis te beginnen. We waren nog maar net de grens over en u raad het al: De dagen werden afgesloten met een gezamenlijke maaltijd met een gelijktijdige nabespreking van het evenement.

Vervolg

Willen we de Nederlandse Obedience-leeuw  volgend jaar niet in z’n oranje hemdje laten staan, moet er toch nog wat op een andere c.q. betere manier worden getraind.
Wie dit evenement in 2012 wil bijwonen zal naar Rome in Italië moeten reizen. In 2013 zult u naar Slowenia moeten.
Reglementen voor deelname en selectie voor G&G-1, G&G-2 en G&G-3 zullen nog bekend worden gemaakt, zodra ze definitief zijn vastgesteld en goedgekeurd.

Namens de G&G-commissie van de NVBH wens ik alle toekomstige Nederlandse deelnemers aan het WK Obedience van de FMBB, in welke categorie dan ook, heel veel succes met de trainingen, voorbereidingen en uiteindelijke wedstrijden.
Lang leve de G&G met Belgische Herdershonden op internationaal niveau!

Willem Hogenhout

Copyright © 2011 Marajuyo
Datum van laatste update: 21 July 2011.