In memoriam
Farah Marajuyo
Toen we in april 1996 onze pup ophaalden bij Willem en
Maryke, in de kennel Marajuyo, waren we al meteen verliefd op haar. We mochten
zelf de naam verzinnen en omdat ze zo koninklijk kon zitten (zie de foto’s),
kozen we ook een Koninklijke naam: Farah!
We hebben aan Farah een fantastische hond gehad.
Waaks, beschermend, lief voor ons als gezin en enorm speels. Geen groter plezier
dan spelen met de tennisbal. Ze bracht die keurig terug en legde deze dan op het
tennisracket, waarna ze alweer stond te trappelen om de volgende sprint in te
zetten. Niet moe te krijgen! Of zwemmen op het strandje van Ouwerkerk, ook daar
liefst met de bal. Fietsen in de polder? Geweldig! En de riem dragen of de
sleutels, dat is pas stoer!
Vanaf 2002 kreeg Farah gezelschap: de bij Marajuyo
teruggeplaatste Pascha werd in ons gezin opgenomen. Ze scheelden 6 jaar en ze
scheelden ook vooral erg veel in gedrag en karakter. En was Pascha een matige
eter, Farah ging altijd als een stofzuiger tekeer in haar bak. Brokken,
spaghetti, ei, bonen of andere groenten, pens, vis, je kunt het zo gek niet
bedenken of afvalbak Farah slorpte het naar binnen. We zeiden altijd: als Farah
niet meer eet, nou, dan gaat het niet goed met haar!
De laatste twee jaar kreeg ze last van haar rug:
spondilose, ofwel uitgroeisels aan de rugwervels waar zenuwen tussen bekneld
kwamen te zitten. Pijnstillers konden haar lang en goed helpen, maar ze ging
toch steeds slechter lopen. Dus ging ze minder lopen, waardoor de spiermassa
natuurlijk afnam en er steeds minder correctievermogen kwam in de achterhand.
Een vicieuze cirkel.
De laatste weken ging ze erg hard achteruit. Haar ogen
“spraken” niet meer, er zat geen vuur meer in. Toen ze op dinsdag 8 juli ook ’s
ochtends haar brood liet liggen – iets wat nog nooit was gebeurd! - was het
besluit “snel” maar wel met veel, heel veel pijn in het hart genomen. We hebben
voor haar gekozen, het ging niet meer, ze was op. Haar ogen bewezen het. De
tabletten konden de pijn niet meer onderdrukken.
’s Avonds om 19:00 uur is Farah in onze armen
ingeslapen, bijna 12˝ jaar oud. Met haar eindigt een tijdperk voor ons gezin. In
gedachten geven we ze haar favoriete commando: Farah, vrij!
Arnold
& Inge, Kevin en Sabina Schiettekatte
Copyright © 2001 Marajuyo
Datum van laatste update:
16 July 2008.
