In memoriam

Pascha Marajuyo

(Darco Macy van Lana's Hof x Hinsley Marajuyo)
* 27-03-2000   † 08-07-2011

Toen Pascha in de zomer van 2002 bij ons kwam, kregen we een broodmagere hond van iets meer dan 2 jaar in ons gezin. Vergeleken bij haar tante Farah (1996-2008), die we vanaf pup hadden, was ze maar een magere sprinkhaan. Inge heeft Pascha letterlijk brokje voor brokje moeten voeden. En ook moesten we haar leren om vis, pasta, brood, bonen en gekookt ei te eten. Het viel niet mee, maar het is gelukt. Een hond met een fantastisch karakter en een fraaie lichaamsbouw ontpopte zich. Eigenwijsheid en hard lopen was haar handelsmerk. Liep je zelf 3 kilometer, dan liep zij 2 tot 3 keer zoveel. Eén bonk energie! Met onze 2 kinderen erbij was het altijd erg “dynamisch” in huis.

Willem en Maryke wilden graag met Pascha fokken en daar stemden we uiteraard mee in. We noemden haar “onze leasehond”. Normaal gesproken leefde ze bij ons maar als ze voor een nestje op ging, dan werd ze opgehaald door Willem of we leverden haar af in Oudenhoorn. Rond de dekking en voor de bevalling was ze dus weg. Gelukkig hadden we dan onze eigen Farah nog, al was het wel raar om maar 1 hond in huis te hebben in plaats van 2. Het was altijd prachtig om de dames gezamenlijk uit te laten.

Het eerste nest van Pascha (het X-nest) was een belevenis. Raymond hield Xorry voor zichzelf. Helaas is zij maar 4½ jaar geworden. Daarop volgden het C2-nest, het G2-nest en het J2-nest. In totaal heeft Pascha 29 pups gegeven. Er waren pracht exemplaren bij. Na het laatste nest in 2007 mocht ze met fokpensioen en kwam ze voorgoed bij ons wonen. Ze heeft nog 4 mooie jaren gehad. Wel ging ze minder rennen, werd ouder en rustiger, maar het bleef een schat die gek was op mensen, met een sterke voorkeur voor (kleine) kinderen.

Eind 2010 kondigde zich ellende aan in de vorm van mammatumoren. Dit is operatief verholpen maar kanker is een gemene ziekte. In juni 2011 brak het in volle hevigheid door in de buikholtes. Er kwam pijn bij het ontlasten, het eten werd minder en de pijn werd frequenter en erger, medicijnen ten spijt. Het was uitzichtloos en niet operabel. Dit had ze niet verdiend en dus hebben we in goed overleg met Willem, Maryke en Raymond besloten haar te euthanaseren. Op vrijdag 8 juli 2011 is ze in bijzijn van Arnold, Inge en Kevin ingeslapen. Sabina kon het niet aan, met haar herinnering aan het inslapen van Farah, op de dag af 3 jaar geleden. Pascha’s hoofd was nog helder, ze wilde niet dood, maar het lichaam wilde ook niet meer, kon niet meer. Even na half 3 ’s middags is ze in onze armen overleden. Samen hebben we haar begraven bij de kennel Marajuyo, waar ze ook is geboren. De cirkel is rond. We bedanken Pascha voor alle goeds en moois dat ze ons heeft gegeven en dat is veel, heel veel. We zullen haar nooit vergeten.

Familie Schiettekatte

Copyright © 2011 Marajuyo
Datum van laatste update: 17 July 2011.