Marajuyo Nieuwjaarswandeling

Op zondag 12 januari 2014 heeft de traditionele Nieuwjaarswandeling over het strand plaatsgevonden. Deze was alweer voor de 20e keer door kennel Marajuyo georganiseerd voor alle eigenaren met een of meerdere honden uit  hun kennel.

De voorbereiding van deze Nieuwjaarswandelingen beginnen al in het voorafgaande jaar met het maken van een afspraak met de beheerder van het strandpaviljoen over de exacte datum ergens in januari. Men heeft tenslotte rekening te houden met de planning van en de bezetting in het paviljoen en kan maar beter de eerste zijn. Ook anderen willen natuurlijk wel eens een strandwandeling maken, gevolgd door een bezoek aan het paviljoen. Wij hebben echter ook rekening te houden met andere kynologische activiteiten. Zo proberen wij zoveel mogelijk een datum te plannen, wanneer er elders ten lande geen Gedrag- en Gehoorzaamheidswedstrijden of Behendigheidswedstrijden worden gehouden. Ook zou het niet handig zijn om de wandeling te organiseren op een dag dat er op een andere locatie al een wandeling voor Belgische Herdershonden op de agenda staat.

Op veel locaties worden honden ís zomers niet of slechts beperkt op het strand toegelaten, maar in de winter wel, zodat een gezamenlijke wandeling met de honden over het strand in januari prima als Nieuwjaarswandeling kan worden aangemerkt.
Aangezien onze honden welkom zijn in het strandpaviljoen, is dit dan ook een uitgelezen gelegenheid om de onderlinge contacten met elkaar weer eens te kunnen aanhalen onder het genot van een frisse wandeling over het strand, gevolgd door een gezamenlijk nuttigen van een drankje tijdens het bijbabbelen in het verwarmde paviljoen.

Eind november 2013 zijn de uitnodigingen voor de Nieuwjaarswandelingen al verzonden. De meeste digitaal en een enkele per reguliere post. Om ook de mensen met een gewijzigd e-mailadres en overige bezitters van Marajuyo-honden te kunnen bereiken, is er ook een aankondiging op de website www.marajuyo.nl geplaatst. Helaas zijn er altijd mensen die dan verhinderd zijn of andere verplichtingen hebben, zodat er toch een behoorlijk aantal berichten van verhindering werden ontvangen.

Zondag 12 januari moesten we vroeg op om de dieren te verzorgen, voordat we naar het strand konden vertrekken. Om de buren de kans te geven rustig door te slapen, moesten wij er dus wel voor zorgen dat de schapen en de honden zich stil hielden. Dat is dan ook redelijk gelukt.
Aangezien onze honden ook graag over het strand rennen, mochten ze natuurlijk ook mee. De ouwetjes en wat wakers hebben we toch maar thuis gelaten, want we hadden toch al twee autoís nodig om de mee te nemen honden te vervoeren.
Rond 10:00 uur arriveerden we op de afgesproken parkeerplaats bij het strand. Het was de bedoeling dat we eerst nog consumptiemuntjes zouden kopen om de mensen vooraf te kunnen geven, zodat ze na de wandeling daarmee een eerste consumptie in het strandpaviljoen zouden kunnen betalen. Helaas was het paviljoen nog gesloten, hoewel er wel afspraken over waren gemaakt.
Tot 10:30 uur druppelde de parkeerplaats vol met langharige Belgische Herdershonden, want ook in kennel Marajuyo worden wel eens Tervuerense Herdershonden geboren, maar het zag toch grotendeels zwart voor de ogen.
Voorafgaand aan de wandeling werd er nog een korte briefing gehouden om de mensen welkom te heten en een gezond en gelukkig Nieuwjaar toe te wensen.
Ook werd nog gedacht aan het verlies van dierbare personen en honden in het afgelopen jaar en dat we met deze wandeling de nabestaanden hiermee een hart onder de riem wilden steken.
Op de vraag of er nog kinderen waren die het aantal aanwezige honden konden tellen kwam geen antwoord vanuit de kinderen, zodat een van de dames zich hiervoor beschikbaar stelde. Nogmaals hartelijk dank hiervoor, Paula!
We gingen met de honden aangelijnd van de parkeerplaats naar het strand, alwaar we op teken van Maryke alle honden loslieten, zodat we zeker wisten dat alle honden dezelfde kant als ons opgingen.
Op het strand kregen we te horen dat er 43 langharige Belgische Herdershonden waren geteld en ook nog een Hollandse Herdershond  (wat een zilvergestroomde korthaar bleek te zijn), een bruin/witte Border Collie, een Beagle en een blue merle Shetland Sheepdog (van dochterlief).

Tijdens de wandeling over het strand zochten zowel de honden als de mensen elkaar op. De honden vooral om met en achter elkaar te rennen, hetzij over het strand, hetzij in het water. De mensen hadden elkaar veel te vertellen, want de Nieuwjaarswandeling wordt maar een keer per jaar georganiseerd. Er werd gesproken over verdrietige gebeurtenissen van het afgelopen jaar, maar ook de leuke momenten werden ter sprake gebracht. De mensen die al vaker hadden meegelopen en elkaar inmiddels goed kennen, hadden heel wat bij te praten. Er liep zelfs iemand mee, die slechts twee van de twintig keer verhinderd was om mee te lopen. Hij liep dan ook samen met zijn echtgenote van de wandeling te genieten, terwijl hun derde Marajuyohond zich prima vermaakte. Ook de mensen die een hond uit hetzelfde nest hebben, zochten elkaar op om elkaars honden te bekijken en zowel de verschillen als de overeenkomsten met elkaar te bespreken. Er liepen zelfs mensen mee die gelijktijdig wel drie honden uit Kennel Marajuyo hadden of nog hebben, waarvan twee van hun honden uit hetzelfde nest kwamen. Het was fijn om te zien dat deze mensen ook in gesprek met elkaar over het strand wandelden.
Wij kregen ook vragen van mensen of er ook broertjes of zusjes van hun hond meeliepen en zo ja, waar die dan liepen, zodat ook die mensen elkaar konden opzoeken.

Over het wandelweer hadden we niets te klagen. De temperatuur was niet te laag, de wind was zacht, het was droog en de zon scheen zelfs. Wat kon een mens nog meer wensen! Er is zelfs van een fotografe een schitterend plaatje van strand, zee en zon, zonder mens of dier ontvangen.

Voor wat betreft het tegenkomen van dieren en mensen hebben we eveneens niets te klagen gehad over de honden. Een paar paarden en een fietser werden genegeerd en aan een groep hardlopers werd, tot mijn grote opluchting,  zelfs totaal geen aandacht geschonken.

Voor een van de vele vriendinnen van onze zoon Raymond is de jaarlijkse strandwandeling een aangename mogelijkheid om van honden te genieten. Ze is namelijk zeer allergisch voor honden, maar heeft daar op het strand nauwelijks last van. Voor haar was het deze dag dus volop genieten, zodat dit evenement extra van nut is.

Heel verheugend was het feit dat ook deze wandeling weer een internationaal tintje kreeg door de deelname van een aantal Belgische bezitters van een Marajuyohond.
Dezelfde mensen waren vorig jaar eveneens aanwezig. Toen hebben ze zelfs de sneeuwbuien van die dag moeten trotseren om in Nederland te komen.

De drie aanwezige pups van het laatste nestje hadden elkaar al snel gevonden en speelden naar hartenlust. De kapriolen die ze uithaalden deden niet onder voor de dwaze sprongen, die sommige volwassen honden maakten. Bijzonder leuk vond ik de bestorming van een van de pups, die tegen mijn linkerbeen aan sprong, om door mij geknuffeld te worden, omdat ik werd herkend.
De vader van de pups, die we ook hadden meegenomen, had, na een vluchtige begroeting van de pups, meer belangstelling voor de volwassen honden, waaronder een eveneens aanwezige broer, die net zo enthousiast als hemzelf was.

Voor de pups en de oudste honden zou een te lange wandeling onverantwoord zijn en om deze reden (en het feit dat er een paar dames nodig moesten plassen) werd besloten terug te gaan naar het strandpaviljoen.

Bij het naderen van het strandpaviljoen werden de honden weer aangelijnd en moest er door ondergetekende even snel worden doorgelopen, om vroegtijdig de consumptiemuntjes te kunnen kopen en uitdelen aan de reeds binnen belande wandelaars met hun honden. Maryke ging intussen onze eigen honden voorzien van drinkwater dat wat beter smaakte dan het zeewater.

In het strandpaviljoen werd onder het genot van een warm of verwarmend drankje nagepraat over de wandeling en de honden. Een paar mensen zijn nog even met elkaar in contact gebracht, omdat ze op zoek waren naar de mensen met een zusje van hun eigen hond. Het is altijd leuk om de overeenkomsten en verschillen van de (in dit geval oude) honden met elkaar te kunnen bespreken. Ook had men nu even tijd om nog te babbelen met de mensen die ergens anders op het strand hadden gelopen.
Verder zijn er nog suggesties gedaan aan de Belgische deelnemers, die graag voor een UV-examen in Nederland willen trainen, maar in BelgiŽ niet met hun hond mogen fietsen. UV staat voor UithoudingsVermogen, het lopen van 20 km door de hond naast de fiets.
Voor de voorgenomen organisatie van een Marajuyo Sport- & Speldag dit jaar moesten ook nog een aantal afspraken worden gemaakt en wat mogelijkheden  worden besproken.

Gezien het tijdstip van de dag moest ook worden gedacht aan de inwendige mens, zodat velen nog een lunch gebruikten. Daarna hadden wij ook de plicht om voor de schapen en thuisgebleven honden te zorgen, zodat we afscheid moesten nemen en na de belofte van de eigenaar van het strandpaviljoen, dat we volgend jaar weer welkom zijn, ook wij weer huiswaarts reden.

Voor meer fotoís van de wandeling verwijs ik u naar onze website.

Willem Hogenhout

 

Dit verslag is tevens gepubliceerd in de "Belgische Herder" van januari/februari 2014.

 

Terug

Copyright © 2014 Marajuyo
Datum van laatste update: 21 februari 2014.